woensdag 21 januari 2015

Mensen die zichzelf opnieuw uitvinden...

De laatste dagen heb ik nogal nagedacht over het idee dat wij onszelf als mensen opnieuw kunnen uitvinden. Het klinkt in mijn oren wat clichematig, maar ik ben toch geboeid. Wat ik er zo knap aan vind is, geloof ik, dat het vraagt om je zelfbeeld, maar ook een heel deel van je zelfvertrouwen, los te laten en simpelweg te gaan proberen of je in een andere rol en plek ook zo goed tot je recht komt als waar je nu zit. Niet te blijven leunen op de medailles die je onderweg opgehaald hebt, maar nieuwe sporten gaan doen, met het "risico" dat je er niet zo goed in zult zijn. Heel verfrissend eigenlijk. En uiteindelijk lijkt me dat het ook nog eens heel veel zelfvertrouwen geeft op het moment dat het wel lukt en je dus weer een nieuwe hoek van je zelf hebt leren kennen.
Het sluit aan bij een gesprek dat ik met een vriendin had over loopbanen. De metafoor die we gebruikten was je carriere als ladder of als landkaart te zien. Zo kunnen we als mensen een poging doen om steeds hoger op de maatschappelijke ladder te komen, of, en dat vind ik dus leuker, om telkens verschillende dingen te doen, om zo de wereld op telkens andere vlakken te ontdekken.  
Tegelijkertijd lijkt het me ook vermoeiend en ingewikkeld, en wil ik zelf toch in ieder geval een hele goede reden hebben om te veranderen. Nu ben ik zelf op het moment hartstikke blij met wat ik doe, maar vind ik ook een lekker idee dat ik bijvoorbeeld ook nog fietsenmaker kan worden, of meester van groep 4, of reclamemaker, of shiatsumasseur, of boer in Italie. Wanneer en hoe, tja tja....

Geen opmerkingen:

Een reactie posten